Eldri færslur eftir merkjum fyrir fíkn

Hamingjan finnst ekki á Facebook.

Nei, hamingjan finnst ekki á facebook en það er alltaf gaman að kíkja. En ef þú kannst við þetta : Þú ert á facebook eða inni á öðrum samfélagsmiðli og ert búin að vera að skrolla í all langa stund og ákveður að leggja frá þér símann. Einungis nokkrum mínútum eftir ertu kominn með símann aftur upp í hendurnar og ert komin aftur á sömu síðuna, skrollandi leitandi að einhverju nýju þér til afþreyingar. Þá er þetta ekki lengur afþreying heldur orðið að fíkn og þá er tími til að leggja frá sér símann eða tölvuna, alveg frá sér og setja sér mörk. Við setjum tölvu/síma tímatakmörk á börnin okkar þar sem það er betra fyrir þau, afhverju gerum við það ekki við okkur sjálf?

Það er okkur líka hollt að komast út úr þessum vítahring samfélagsmiðlanna, þar sem við erum sum fyrir löngu hætt að njóta og erum bara skrollandi með slökkt á huganum. Einnig eru margir á þeim stað að like-in veitir þeim skammvina hamingju sem fólk leitar þá alltaf meira og meira í. Hve mörg like fæ ég í dag, fyrir þessa mynd og með því erum við farin að meta okkur sjálf að verðleikum eftir like-um, kommentum, fylgjendum og öllu sem þessu fylgir. Lifa inni í gerviheimi sem er ekki að gera neinum greiða.

Síðustu vikur hef ég verið að fara í gengum mína notkun á samfélgasmiðlum og hve oft ég var að athuga símann minn yfir daginn ( í gegnum sérstakt app )og ég fékk sjokk. Einn daginn þá var ég 3 tíma á facebook og var í símanum í alls 5 og hálfan tíma! og ég chjékkaði á símanum mínum 97 sinnum yfir daginn! Eftir þetta ákvað ég að nú væri komið nóg, ég ætlaði ekki að vera þræll símans míns og allra samfélagsmiðlana. Ég ákvað að reyna að athuga símann minn max 10 sinnum yfir daginn og reyna að eyða minna en eða í kringum klukkustund á samfélagsmiðlum. Þetta gekk ágætlega þótt það hafi komið dagar inn á milli þar sem ég festist aðeins.

Ég er hætt að athuga símann strax og ég vakna og borða ekki morgunmatinn með símann í höndinni. Frekar les ég blöð eða jafnvel bækur, stundum hef ég ekki neitt og það er ótrúlegt hve morgunmaturinn smakkast allt í einu miklu betur en áður og ég nýt hans betur. Það er vegna þess að athyglin er öll á matnum, meikar sens ekki satt? Fann ég einnig að ég var farin að veita umhverfi mínu meiri athygli og bara það að horfa út um gluggann og uppgötva nýja hluti í kringum mig fékk mig til að líða betur. Ég var farin að gleyma hvar ég lét símann minn ( í jólafríinu ) og mér var alveg sama, þurfti ekki á honum að halda. Í stað þess að hanga í símanum, naut ég þess að lesa, tala við fjölskylduna, leika við litla strákinn minn eða bara eitthvað annað sem veitti mér mun meiri hamingju og minningar en það að skoða samfélagsmiðlana. Eftir þennan tíma fannst mér ég vera skýrari í kollinum og hugsanirnar jákvæðari…plús ekki með hugann á Facebook.

Hafið þið lent í því að vera í partýi, fjölskylduboði eða bara að vera með ykkar nánustu og allir eru í símanum?? þið hafið jafnvel ekki talast við í langan tíma en einhvern veginn festast allir í símanum. Þetta er þróunin í dag og þetta er sorgleg þróun, sjáum börn jafnt sem fullorðna með síma og spjaldtölvur fasta við andlitið í staðinn fyrir að njóta þess sem er að gerast fyrir framan þau. Þekkjum þetta vel á okkar heimili á kvöldin þar sem ég er á einum enda sófans með tölvuna að horfa á netflix og kærastinn minn á hinum endanum í tölvunni sinni. En no more! læt þetta ekki verða að mínum veruleika lengur og vona að þið hin íhugið að leggja sjálfum ykkur mörk sem og öðrum yngri meðlimum ykkar fjölskyldu.

En málið er að ég vil alls alls ekki hætta á samfélagsmiðlum allaveganna ekki eins og staðan er í dag. Ég elska að geta fylgst með stóru ættinni minni, vinum og kunningjum á facebook, sjá fallegar myndir á Instagram, skemmtileg snöpp á Snapchat og lesa og fá innblástur af allskonar bloggum. Þetta er líka orðinn partur af lífinu, like it or not, en það er hægt að njóta þessara miðla svo miklu meira en gegnum það að vera háð því að skoða þá á 5 mínútna fresti. Ef við skoðum þetta í rólegheitunum vitandi að við ætlum ekki að lesa og skoða lengur en í ákveðinn tíma og mögulega ekki aftur þann daginn, þá skoðum við miðlana kannski með meiri sjálfsvitund og njótum meira af þeim. Því miðlarnir eru náttúrulega einungis afþreying sem eiga að gleðja, hjálpa, veita innblástur eða meiri þekkingu á ákveðnum hlutum, sem fréttaveita eða bara hvað sem þið eruð að leita eftir. Ef við setjum inn status eða mynd, fyrir okkur sjálf, þar sem okkur finnst gaman að deila fallegum myndum eða skemmtilegt að skrifa statusa og deila með okkur hugsunum okkar án þess að like-in skipti okkur mál, getur verið að þetta verði allt miklu ánægjulegra.

Mörkin mín verða um klukkutími á dag, 15 mín facebook, 15 mín milli Instagram, Snapchat, Pinterest, síðan 30 mín í að lesa blogg og aðra miðla, fréttir og hvað sem mér dettur í hug. Þegar ég er sjálf að gera blogg, fæ ég meiri tíma þar sem það er mitt áhugamál og ég nýt þess að skrifa. Vona ég að þið hafið ánægju af mínum skrifum líka 🙂

Ef ég ætla að horfa á  kvikmynd eða þætti, legg ég í það 1 og hálfan til 2 tíma á kvöldi en þá minnka ég notkun mína á samfélagsmiðlum þann daginn. Og helst gera það kvöldið að bíókvöldi þar sem ég og kærastinn getum horft á eitthvað saman í stað þess að vera alltaf sitthvorum megin á sófanum. Það yrði frábært ef tíminn á hverjum miðli myndi minnka enn meira en svo lengi sem ég finn að ég er að njóta af því sem ég er að skoða og lesa, fá hugmyndir og líða vel eftirá þá er þetta fínn tími tel ég. Veit að það mun taka átak að breyta kvöld rútínunni okkar en ef okkur tekst að til dæmis gera eitthvað saman 1-3 kvöld vikunnar og í staðinn fyrir að hanga í tölvunni þá tel ég það vera stórt skref framávið og það er það sem ég er að leita eftir, ekki standa í stað í óhollum ávana heldur vinna í því að byggja upp betri venjur. Setja sér mörk í netnotkun til að geta notið lífsins betur og einnig samfélagsmiðlanna.

Auður

 

Fíkn!

 

Þegar èg var yngri sá èg bara fyrir mèr fíkn sem eitthvað sem tengdist hættulegum hlutum eins og fíkniefnum, en lærði með árunum að fíkn getur tengst hverju sem er. Matarfíkn, ástarfíkn, kynlífsfíkn er til dæmis eitthvað sem var ekki viðurkennt sem fíkn fyrr á tíðum. Èg sè fíkn sem eitthvað sem háir manni í lífinu, eitthvað sem við erum háð, vitum að er óhollt fyrir okkur en lítum framhjá því vegna þess að við höfum talið okkur trú að við þörfnumst þess, það sè „nauðsynlegt“ fyrir okkur. Við getum örugglega öll tengt við þetta og við höfum öll verið háð einhverju á okkar lífstíð. Èg tel það mjög mikilvægt að finna hvar fíkn okkar liggur og henda því út úr okkar lífi! Fíknin hamlar okkur og vexti okkar sem manneskju.

Nú er èg ekki að tala um það sem við förum meðalveginn með heldur það sem háir okkur næstum dagsdaglega. Þannig að ef það er eitthvað sem við gerum 1-2 x í mánuði til dæmis, eins og áfengisdrykkja, er það ekki fíkn, en hugsið samt um afhverju þið drekkið og ef ykkur finnst þið þurfa að drekka til að vera opnari og frjálsari, ef ykkur finnst þið verða betri á einhvern hátt vegna áfengis, er góð hugmynd að endurskoða drykkjuna. Prufið endilega að fara á djammið án áfengis og ýtið ykkur áfram í að verða þessi manneskja sem þið haldið að þið verðið með áfengi. Það er ótrúlega þroskandi og maður uppgötvar ýmislegt um sjálfan sig sem gæti komið skemmtilega á óvart. Hef ekki drukkið í næstum 3 ár og hef aldrei liðið betur en nú eða haft hærra sjálfstraust. 

Hef verið háð ýmsu og reyni núna að horfa gagnrýnum augum á mitt líf og útiloka þá hluti sem èg held að sèu að há mèr. Áfengi og sykur hafa ollið vandamálum í mínu lífi og hef èg hent því út. Fyrir nokkrum árum var èg einnig háð orkudrykkjum og mèr leið eins og èg gæti ekki verið hress og skemmtileg í vinnunni án þeirra. Eftir fyrsta sopann á daginn var eins og èg breyttist öll og allt varð betra út af sykrinum og koffeininu. Síðan fór það auðvitað niður á við fljótt og þurfti èg að fá mèr annan orkudrykk til að líða vel aftur. Upp og niður, upp og niður..hátt upp og langt niður…þvílík rússíbanareið á hverjum einasta degi! Þetta fór ekki vel með mig get èg sagt ykkur og var líkamlega og andlega búin á því á kvöldin. Það var ekki alls ekki  auðvelt að hætta og get svo svarið að èg varð veik eftirá í nokkra daga, fráhvörf dauðans!!

unnamed

En að hætta þessu var þess virði, þótt èg hefði verið pínku óörugg með mig fyrst um sinn og hafði enga hækju til að lífga mig við á daginn, þá breytti èg bara hugarfarinu og ákvað að vera hress ( Gerði síðan það sama með áfengið ). Með tímanum fór sjálfstraustið upp og èg er í dag sú persóna sem èg hèlt að koffeinið/sykurinn gerði mig. Enda var það èg, bara líkaminn á óhollu „spítti“ sem èg þurfti alls ekki á að halda. Finn að èg hef þroskast alveg heilan helling og það er ekkert svona rugl sem heldur aftur af mèr. Hugurinn er skýrari ( en hann gat verið í bullinu stundum þegar èg drakk orkudrykkina ) orkan er jöfn og mèr liður eins og èg sè 100 prósent èg og engin efni í líkamanum sem eru að rugla í mèr.

Ótrúleg líðan..èg fer auðvitað upp og niður eins og allir, en nú þekki èg sjálfa mig meira og veit hvað ég þarf að gera til dæmis til að komast upp úr depurð. Leita ekki að utanaðkomandi „efnum“ til að líða betur heldur lít èg inn á við, reyni að finna ástæðuna fyrir því afhverju èg er leið og reyni síðan að finna jákvæðu hliðarnar og lausnir ef hægt er að leysa vandamálið. Ef allt bregst þá set èg til dæmis tónlist á og dansa þar til mèr líður betur. Èg og Emil (minn litli 8 mánaða) höfum dansað við walking on sunshine ófáum sinnum þessa dagana, líður alltaf betur eftirá. Þetta sagt hef èg samt engar töfralausnir og stundum líður manni bara illa og get ekki rifið mig upp, en það að èg þarf ekki að drekka orkudrykk  ( eða borða eitthvað sykrað ) til að líða betur er stór framför og tilfinningin að bera fulla ábyrgð á líðan sinni hvernig sem hún er, er ómetanlegt. 

Mín fíkn þessa dagana eru samfèlagsmiðlarnir, viðurkenningin í gegnum likes, innlitið í líf annarra og allt hitt! Endalaus skemmtun sem maður getur ekki hætt að skrolla í gegnum. Ekki alvarleg fíkn en hefur samt áhrif. Hef til dæmis skoðað Facebook þó nokkrum sinnum meðan èg skrifaði þetta blogg, multitasking sem ætti ekki að vera í gangi. Þegar èg horfi á kvikmynd er síminn aldrei langt undan og á èg erfitt með að kíkja ekki á Facebook, Instagram og Pinterest meðan èg er að horfa sem getur skemmt upplifunina á myndinni og í raun skemmt upplifunina á hverju þvi sem èg er að gera. Hef haft það að markmiði að ekki vera ekki að kíkja á samfèlagsmiðla mikið meðan èg er með litla minn á daginn. Kveikji síðan stundum ekki á sjónvarpinu fyrr en seinnipartinn, aldrei milli 6-9 á morgnanna, til að geta notið til fulls tímans sem èg hef með honum. Þetta getur verið erfitt! Og auðvitað get èg gleymt mèr og allt í einu er èg búin að skoða frèttaveituna á facebook 5-30 sinnum á 30-60 mín. En þetta er allt að koma og èg ætla að reyna að halda áfram að minnka við mig tímann sem èg er á netinu. Veit það eru margir að kljást við það sama, en èg held að það að gera Facebook grúppu fyrir Facebook fíkla geri ekki mikið gagn ? ( datt það í alvöru í hug í 2 sekúndur ) 

Við erum að flýja vandamálin í stað þess að takast á við þau þegar við missum okkur í fíkninni. Allt frá feimni, óöryggi og depurð til alvarlegri vandamála, geðrænna eða líkamlegra. Með áfengi, sykri, koffeini, nikótíni fáum vid tímabundna lausn á vandamálunum. En þetta er einmitt bara tímabundin lausn sem leiðir til slæms vítahrings sem er erfitt að komast úr. Fíknin sem èg hef verið að tala um hèr að ofan er lèttvægleg en fyrir ykkur í viðjum alvarlegrar fíknar eins og alkahólisma, eða eruð fíkniefnaneytendur hvet èg ykkur til að leita ykkur hjálpar strax, ykkar og ykkar nánustu vegna. 

Ætla að stoppa mig af núna, þetta efni er mèr mjög hugleikið og hef endalaust að segja um það. Nú vil èg hvetja ykkur aftur til að finna fíknina í ykkar lífi og losa ykkur við hana, eða reyna að fara meðalveginn ef hægt er. En ef þetta er raunveruleg fíkn, til dæmis í koffein er oft erfitt að fara meðalveginn þar og mèr fannst allaveganna best að sleppa því algjörlega. Finnst samt frábært og virðingarvert að geta haldið sig á meðalbrautinni og leyft sèr að njóta þess sem við viljum inn á milli. Gangi ykkur vel og munið að við þurfum ekkert utanaðkomandi, við erum sjálfum okkur alveg nóg. 

Læt fylgja með fyrir og eftir myndir af mèr, nokkur ár þarna á milli en mikill þroskamunur. Vildi einnig að það væri hægt að sjá líðan og tilfinningar á mynd þar sem mèr líður svo miklu betur á hægri myndinni og hef miklu meira sjálfstraust. 2010 vinstri og 2017 hægri. 

fikn

Auður

Èg er einnig á ??Facebook. Endilega kíkjið við!

 

Fylgdu okkur á


Follow