Auður

 

Þegar èg var yngri sá èg bara fyrir mèr fíkn sem eitthvað sem tengdist hættulegum hlutum eins og fíkniefnum, en lærði með árunum að fíkn getur tengst hverju sem er. Matarfíkn, ástarfíkn, kynlífsfíkn er til dæmis eitthvað sem var ekki viðurkennt sem fíkn fyrr á tíðum. Èg sè fíkn sem eitthvað sem háir manni í lífinu, eitthvað sem við erum háð, vitum að er óhollt fyrir okkur en lítum framhjá því vegna þess að við höfum talið okkur trú að við þörfnumst þess, það sè „nauðsynlegt“ fyrir okkur. Við getum örugglega öll tengt við þetta og við höfum öll verið háð einhverju á okkar lífstíð. Èg tel það mjög mikilvægt að finna hvar fíkn okkar liggur og henda því út úr okkar lífi! Fíknin hamlar okkur og vexti okkar sem manneskju.

Nú er èg ekki að tala um það sem við förum meðalveginn með heldur það sem háir okkur næstum dagsdaglega. Þannig að ef það er eitthvað sem við gerum 1-2 x í mánuði til dæmis, eins og áfengisdrykkja, er það ekki fíkn, en hugsið samt um afhverju þið drekkið og ef ykkur finnst þið þurfa að drekka til að vera opnari og frjálsari, ef ykkur finnst þið verða betri á einhvern hátt vegna áfengis, er góð hugmynd að endurskoða drykkjuna. Prufið endilega að fara á djammið án áfengis og ýtið ykkur áfram í að verða þessi manneskja sem þið haldið að þið verðið með áfengi. Það er ótrúlega þroskandi og maður uppgötvar ýmislegt um sjálfan sig sem gæti komið skemmtilega á óvart. Hef ekki drukkið í næstum 3 ár og hef aldrei liðið betur en nú eða haft hærra sjálfstraust. 

Hef verið háð ýmsu og reyni núna að horfa gagnrýnum augum á mitt líf og útiloka þá hluti sem èg held að sèu að há mèr. Áfengi og sykur hafa ollið vandamálum í mínu lífi og hef èg hent því út. Fyrir nokkrum árum var èg einnig háð orkudrykkjum og mèr leið eins og èg gæti ekki verið hress og skemmtileg í vinnunni án þeirra. Eftir fyrsta sopann á daginn var eins og èg breyttist öll og allt varð betra út af sykrinum og koffeininu. Síðan fór það auðvitað niður á við fljótt og þurfti èg að fá mèr annan orkudrykk til að líða vel aftur. Upp og niður, upp og niður..hátt upp og langt niður…þvílík rússíbanareið á hverjum einasta degi! Þetta fór ekki vel með mig get èg sagt ykkur og var líkamlega og andlega búin á því á kvöldin. Það var ekki alls ekki  auðvelt að hætta og get svo svarið að èg varð veik eftirá í nokkra daga, fráhvörf dauðans!!

unnamed

En að hætta þessu var þess virði, þótt èg hefði verið pínku óörugg með mig fyrst um sinn og hafði enga hækju til að lífga mig við á daginn, þá breytti èg bara hugarfarinu og ákvað að vera hress ( Gerði síðan það sama með áfengið ). Með tímanum fór sjálfstraustið upp og èg er í dag sú persóna sem èg hèlt að koffeinið/sykurinn gerði mig. Enda var það èg, bara líkaminn á óhollu „spítti“ sem èg þurfti alls ekki á að halda. Finn að èg hef þroskast alveg heilan helling og það er ekkert svona rugl sem heldur aftur af mèr. Hugurinn er skýrari ( en hann gat verið í bullinu stundum þegar èg drakk orkudrykkina ) orkan er jöfn og mèr liður eins og èg sè 100 prósent èg og engin efni í líkamanum sem eru að rugla í mèr.

Ótrúleg líðan..èg fer auðvitað upp og niður eins og allir, en nú þekki èg sjálfa mig meira og veit hvað ég þarf að gera til dæmis til að komast upp úr depurð. Leita ekki að utanaðkomandi „efnum“ til að líða betur heldur lít èg inn á við, reyni að finna ástæðuna fyrir því afhverju èg er leið og reyni síðan að finna jákvæðu hliðarnar og lausnir ef hægt er að leysa vandamálið. Ef allt bregst þá set èg til dæmis tónlist á og dansa þar til mèr líður betur. Èg og Emil (minn litli 8 mánaða) höfum dansað við walking on sunshine ófáum sinnum þessa dagana, líður alltaf betur eftirá. Þetta sagt hef èg samt engar töfralausnir og stundum líður manni bara illa og get ekki rifið mig upp, en það að èg þarf ekki að drekka orkudrykk  ( eða borða eitthvað sykrað ) til að líða betur er stór framför og tilfinningin að bera fulla ábyrgð á líðan sinni hvernig sem hún er, er ómetanlegt. 

Mín fíkn þessa dagana eru samfèlagsmiðlarnir, viðurkenningin í gegnum likes, innlitið í líf annarra og allt hitt! Endalaus skemmtun sem maður getur ekki hætt að skrolla í gegnum. Ekki alvarleg fíkn en hefur samt áhrif. Hef til dæmis skoðað Facebook þó nokkrum sinnum meðan èg skrifaði þetta blogg, multitasking sem ætti ekki að vera í gangi. Þegar èg horfi á kvikmynd er síminn aldrei langt undan og á èg erfitt með að kíkja ekki á Facebook, Instagram og Pinterest meðan èg er að horfa sem getur skemmt upplifunina á myndinni og í raun skemmt upplifunina á hverju þvi sem èg er að gera. Hef haft það að markmiði að ekki vera ekki að kíkja á samfèlagsmiðla mikið meðan èg er með litla minn á daginn. Kveikji síðan stundum ekki á sjónvarpinu fyrr en seinnipartinn, aldrei milli 6-9 á morgnanna, til að geta notið til fulls tímans sem èg hef með honum. Þetta getur verið erfitt! Og auðvitað get èg gleymt mèr og allt í einu er èg búin að skoða frèttaveituna á facebook 5-30 sinnum á 30-60 mín. En þetta er allt að koma og èg ætla að reyna að halda áfram að minnka við mig tímann sem èg er á netinu. Veit það eru margir að kljást við það sama, en èg held að það að gera Facebook grúppu fyrir Facebook fíkla geri ekki mikið gagn ? ( datt það í alvöru í hug í 2 sekúndur ) 

Við erum að flýja vandamálin í stað þess að takast á við þau þegar við missum okkur í fíkninni. Allt frá feimni, óöryggi og depurð til alvarlegri vandamála, geðrænna eða líkamlegra. Með áfengi, sykri, koffeini, nikótíni fáum vid tímabundna lausn á vandamálunum. En þetta er einmitt bara tímabundin lausn sem leiðir til slæms vítahrings sem er erfitt að komast úr. Fíknin sem èg hef verið að tala um hèr að ofan er lèttvægleg en fyrir ykkur í viðjum alvarlegrar fíknar eins og alkahólisma, eða eruð fíkniefnaneytendur hvet èg ykkur til að leita ykkur hjálpar strax, ykkar og ykkar nánustu vegna. 

Ætla að stoppa mig af núna, þetta efni er mèr mjög hugleikið og hef endalaust að segja um það. Nú vil èg hvetja ykkur aftur til að finna fíknina í ykkar lífi og losa ykkur við hana, eða reyna að fara meðalveginn ef hægt er. En ef þetta er raunveruleg fíkn, til dæmis í koffein er oft erfitt að fara meðalveginn þar og mèr fannst allaveganna best að sleppa því algjörlega. Finnst samt frábært og virðingarvert að geta haldið sig á meðalbrautinni og leyft sèr að njóta þess sem við viljum inn á milli. Gangi ykkur vel og munið að við þurfum ekkert utanaðkomandi, við erum sjálfum okkur alveg nóg. 

Læt fylgja með fyrir og eftir myndir af mèr, nokkur ár þarna á milli en mikill þroskamunur. Vildi einnig að það væri hægt að sjá líðan og tilfinningar á mynd þar sem mèr líður svo miklu betur á hægri myndinni og hef miklu meira sjálfstraust. 2010 vinstri og 2017 hægri. 

fikn

Auður

Èg er einnig á ??Facebook. Endilega kíkjið við!

0 athugasemdir

Skildu eftir athugasemd

Netfangið þitt mun ekki vera birt

 

Fylgdu okkur á


Follow